Ze drinkt een fles Barolo wijn en voelt zich even als de druifjes die erin zitten. Nebbiolo druifjes met een taaie, dikke schil. Als verweer tegen de mist of nevel (Latijn: nebbia) die meestal hangt in de gebieden waar de druifjes (op)groeien.
Op de autostrade belandt ze af en toe achter een trage auto of op een provinciebaan krijgt ze al eens een traktor voor zich.
Liever dan voorbij te steken wacht ze dan tot die voertuigen zelf afslaan. Wat ook altijd ergens gebeurt. Als ze lang genoeg wacht, ruimen zij plaats voor haar.
In haar van beats bonkende bolide denkt ze aan de obstakels die voor haar leven uit rijden. Die nemen ooit ook wel een afslag. Alleen, als ze hen nu niet voorbijsteekt, kan zij haar bestemming nooit meer op tijd bereiken.