Speels Maar Serieus gooit Endorfien een stokje.
Vijf dingen die ze over/voor zichzelf nog niet weet:
Dat ze barok toch boven rococo zal verkiezen en dat design veel geld kost.
Hoe haar nieuwe auto- en wekkerradio klinken.
Dat ze even met het woord hartverscheurend rond zal lopen.
Dat subspace zeven fases kent. En geen drie.
Dat steeds minder mensen haar avonturen op het werk zullen durven lezen.
Ze geeft het stokje door aan Guy Willems.
In de auto wordt ze er zich van bewust dat vrijdagavond en -nacht eraan komen.
Op de parking van het warenhuis blijft ze zitten luisteren naar de presentatoren op de radio.
Ze stelt het winkelen uit.
Ze hebben er alles, alle producten die de herinnering aan haar kunnen oproepen.
De met wijn gevulde rekken loopt ze voorbij.
Ze vraagt een verkoopster waar de badpakken hangen, maar die zijn er nu even niet.
Bij de verzorging ziet ze het product dat ze een vrijdag geleden uit haar hals kuste.
Ze kwam thuis en haar boekenrek bleek omver gevallen.
Het was geen kast, een rek, niet al te stevig.
Haar boeken lagen op de grond, min of meer zoals ze tevoren bij elkaar hadden gestaan.
Ze legde ze opzij en tilde het rek weer tegen de muur.
Met haar vingers de schroeven wat aandraaiend.
Ook de andere meubelen in haar huis moesten geregeld worden bijgeschroefd: kast, rek, tafel, stoel.
Ze keek de kamer rond en zag dat ook de liefde zich als een onzichtbaar meubelstuk in huis gedraagt.
Geen tafel of stoel die even stevig blijft als op de dag waarop je ze binnen brengt. Hoe langer je op ze leunt en zit, hoe meer ze wankelen.
Gelukkig komt er dan altijd wel weer iemand langs die de schroeven liefdevol voor je vastdraait.
Waarna je opnieuw comfortabel op je stoel aan tafel plaatsneemt.
Maar nooit brengt iemand een schroefboormachine mee.
Ze plaatste haar boeken terug op het rek en dacht:
“Als in dit huis nog een keer iets in of uit elkaar valt, vervang ik al mijn meubelen door stevig en schroefloos design.”
Ze wil fietsen over de kasseien van de stad.
Omdat die de haartjes in haar oren laten trillen.
En dat kriebelt.
Ze wil gaan fietsen over de kasseien aan de kaaien en de leien waar de plezierbootjes varen.
Omdat daar de stenen effen liggen.
En dat geeft haar de subtiele kriebeling waar ze zin in heeft.
Ze weet waarom ze naar zulke kleine gewaarwordingen verlangt.
Omdat ze denkt dat vele kleintjes samen één grote kunnen maken.
Sprite space
Het plastic rolt gemakkelijk uit en kleeft uitstekend op haar vormen.
Zij vraagt “draai rond” en ze doet het.
Toevallig in de verkeerde richting.
Om Haar ondeugend te verleiden tot meer.
Zij negeert de overtreding niet, maar corrigeert door de folie strakker aan te spannen.
Met Haar handen strijkt Zij hem tegen haar lijf.
Ze krijgt het erg warm en uitademen kan haar huid niet langer.
Na 100 meter lacht ze niet meer.
mp3 snippet (3) - 128 kbps, 1,2 MB, 1:18:
Marginally down space
Ze staat aan Haar huis met onder de arm een rol huishoudfolie van 100 meter van het merk Vileda.
Zij opent de deur. Endorfien kijkt Haar in de ogen, maar ziet nog geen vraag.
Ze stapt achter Haar aan de woonkamer in.
Opnieuw oogcontact. Ze houdt halt. Deze keer volgt er wel een bevel.
Ze trekt haar kleren uit en geeft Haar de rol, het plastic uit de kartonnen verpakking gehaald.
Haar hoofd tolt en het brandt.
mp3 snippet (2) – 128 kbps, 1,5 MB, 1:33:
In topspace
Ze is op het werk, Zij is daar niet.
Pas tegen de avond laat Zij van zich horen, via een sms. Dat ze uit de supermarkt huishoudfolie mee naar Haar huis moet brengen. Die is op.
In de winkel neemt Endorfien veel tijd om tussen de soorten plastic vershoudfolies te kiezen.
Prijs maakt niet uit, ze betaalt zelf. De ‘2 in 1′ voor de microgolfoven is duurder dan de ‘gewone’ en het huismerk goedkoper (2,19 €) dan de Freshmate van Vileda.
Het verschil zit hem in de lengte (20, 60 of 100 m). Alleen het huismerk vermeldt de breedte, maar de overige zien er ook ongeveer 29 cm breed uit.
Er zijn er met een metalen afscheurrand en zonder.
De ene belooft meer dan de andere.
“Gemakkelijk uit te rollen.”
“Kleeft uitstekend op alle vormen.”
Ze kiest en vertrekt naar Haar huis.
mp3 snippet – 128 kbps, 1,3 MB, 1:25:
Ze probeert zich te herinneren wat haar vader haar zoal wijsmaakte, toen ze nog kind was.
Dat vóór de uitvinding van de kleurenfotografie de wereld er grijs uitzag.
Dat er cocaïne in cola zit.
Dat de ober op de rekening peper strooit om er een gepeperde van te maken.
Ze lag in haar vaders armen te kijken naar de Honeymoonquiz en hij legde uit wat boterbriefjes zijn.
Dat de presentator voor elke show papiertjes moest smeren.