De avonturen van Endorfien

I am my own parasite
I don’t need a host to live
We feed off of each other
We can share our endorphines

Nirvana – Milk It (In Utero, 1993)

mp3 snippet – 128 kbps, 1 MB, 1:09:

Na de soep had ze zin in een sigaret.
Ze voelde zich een beetje triest, zo zonder reden, en keek naar de bladerloze tulp. De meeldraden waren al wat naar beneden gezakt, maar de stamper stond nog fier rechtop.
Eens de bloem bestoven is, vallen de meeldraden af.

Endorfien zat in een restaurant en keek naar de bloem in de vaas op haar tafel.

Ze begluurde de voortplantingsorganen van de tulp en constateerde dat ze tweeslachtig was. De geslachtsdelen van deze tulp hadden een heerlijke geur. De geur van de bloem in de vaas was zo aangenaam dat Endorfien de neiging voelde opwellen haar aan te raken en te kussen.

Er stelde zich een probleem: zou ze eerst haar meeldraden aanraken en kussen of haar stamper? Meeldraden of stamper, ze kon niet kiezen. Endorfien besloot dan maar haar vingers blindelings in de bloemenkelk te storten. Met haar ogen op de tafel gericht vroeg ze zich af waarop ze eerst zou stoten. Het lukte evenwel niet haar kelk binnen te dringen. In plaats van in de kelk, stootten Endorfiens vingers tegen de kelk, waardoor de tulp terstond al haar blaadjes verloor.

Dat komt ervan als je niet kunt kiezen, dacht ze geïrriteerd en met een blik op de ober die niets in de gaten had.
Maar nu de bloem haar blaadjes laten vallen had, was de weg wel vrij om ongestoord haar organen te kussen. Met gesloten ogen benaderde Endorfien de bloem of wat daar nog van over bleef. Eerst raakten haar lippen de stamper daarna een voor een de zes meeldraden. Een scherpe stuifmeelsmaak drong haar mond binnen.

Gelukkig bracht de ober toen de soep en kon ze het goedje doorspoelen.

Ze staat voor het raam op de 1ste verdieping en kijkt naar beneden. Zo gluurt ze binnen in de voorbijrijdende auto’s.
In maart kan dit haar niet zo boeien als in de zomermaanden. Dan veel blote benen, nu nog niet.
Ze telt het aantal mensen alleen in de wagen, of met passagier. Er zijn er meer alleen.

In het Flair weekblad van 07/03/06 zag Endorfien de magische seksformule van Clare O’Connell, professor gezondheidspsychologie aan de universiteit van Cardiff in Wales.
De formule berekent wat voor haar het ideale tijdstip is voor een vrijpartij.

AL: aantal eenheden alcohol dat ze gemiddeld per week drinkt
T: tijdstip van de dag waarop ze meest zin heeft: 1,5 voor ’s ochtends of 2 voor ’s avonds
AG: haar leeftijd
SF: seksfrequentie: gemiddeld aantal keren seks per week
G: geslacht: 1,5 voor vrouw of 2 voor man

Door substitutie van de relevante variabelen komt ze evenwel tot een ongeldige waarde.

Om wiskundig onmogelijke uitkomsten te vermijden dienen volgens Endorfien haakjes en een extra constante aan de formule te worden toegevoegd:

(AL/T+10)*AG/(SF+1)*G/60+6

Tenzij je aanneemt dat delen door 0 gelijk is aan oneindig.

Chemicals will hit you
Chemicals will knock you down
Is it over cause you feel no pain
Throwing me around
You attack my head with numbers
You tack my room with things of glass
You attack my neighbours till you`ve found someone
Who`s cleaning up the mess
You are no good
Cause I know you can`t sleep
Till you know your overbearance makes me creep

The Notwist – Chemicals (Shrink, 1998)

mp3 snippet – 128 kbps, 2 MB, 2:12:

In die maanden werkte Endorfien soms van 11u00 tot 1u00.
Dat was plezant, want ’s ochtends liet zij dan de voordeur open en tegen de avond ging haar vriendin het huis binnen. Endorfien wist nooit precies sinds hoe laat ze er was. Vanaf het moment dat dat ene tv programma begon? Of nadat het afgelopen was?
Ze was er als zij om halftwee ’s nachts thuiskwam. Nog wakker en aangekleed, rechtop in de zetel, sinds onbepaalde tijd tv kijkend. Van buitenuit te zien dat binnen licht brandde, dat ze er was, in huis. O ja.
Als Endorfien de volgende ochtend om halfelf weer uit werken ging, bleef de vriendin nog even binnenshuis. Maar niet tot dat ene tv programma begon. Langer dan een nacht was ze er nooit.
En nooit lag er een briefje achter gelaten. Wel was soms de afwas gedaan, of soms het bed opgemaakt. Dat wou dan toch ook wat zeggen.

Endorfien zit op de gele Eclipse in Gent (18/03-09/04), Kortrijk (13/04-18/04), Brugge (05/05-28/05), Antwerpen (03/06-09/07) en Brussel (15/07-20/08).

Een rit op de gele Eclipse 

Vanavond heeft ze worst gegeten en daar wijn bij gedronken. Nu ligt ze in bed warm te worden. Tussen koude lakens glijden en voelen hoe de wijn van binnenuit verwarmt. Eerst concentreert het zich in keel en slokdarm, daarna kruipt het omlaag tot ergens onder haar borsten. En omhoog. Tijdelijk verwijdende haarvaten. Net onder de huid.
Jersey lakens van 100% katoen. Niet geweven maar gebreid. Blijven langer fris als er naakte en van wijn doordrenkte huid op ligt. Hoe groter het bed en hoe minder lichaam erin, hoe meer vrije en verfrissende plaats voor haar huid. Hoe langer het warmen door de wijn.

“Alcohol geeft een warmtegevoel, maar in feite gaat er warmte verloren.”