Ze probeert zich te herinneren wat haar vader haar zoal wijsmaakte, toen ze nog kind was.
Dat vóór de uitvinding van de kleurenfotografie de wereld er grijs uitzag.
Dat er cocaïne in cola zit.
Dat de ober op de rekening peper strooit om er een gepeperde van te maken.
Ze lag in haar vaders armen te kijken naar de Honeymoonquiz en hij legde uit wat boterbriefjes zijn.
Dat de presentator voor elke show papiertjes moest smeren.
Ze probeert zich te herinneren waarover haar moeder zich zoal boos maakte, toen ze nog kind was.
Omdat ze het verschil vergat tussen de blauwe kraan en de rode.
Omdat ze een bol van haar ijsje de grond op liet vallen.
Omdat ze telkens dankuwel zei bij het buitengaan van de winkels waar ze samen kwamen.
Haar moeder vond dat de handelaars hén moesten bedanken en niet omgekeerd.
Maar Endorfien wist nog niet wat geld echt was en kon niet begrijpen waarom ze, als ze iets van iemand kreeg, in het ene geval dankuwel móest zeggen en het in het andere geval niet mócht.
De twijfel is gebleven.
Ze staat bij de slager, geeft hem 50 €, neemt de chipolata worst van de toonbank, gaat naar buiten en roept vanuit de deur nog gauw “dankuwel”.
Op de stoep bedenkt ze: “Dat had ik nu niet mogen doen.”
Huidcellen vernieuwen zich elke drie tot zes weken, hoe jonger de huid hoe sneller.
De nieuwe hoornlaag die dan aan de oppervlakte komt, zou er fris uit moeten zien, maar niet bij haar.
Door elke week te scrubben probeert ze de cyclus te versnellen. Ze hoopt zo de dode cellen te verwijderen, maar haar verstikte vel verdraagt het wrijven niet.
Op een dunne huid kun je beter niet scrubben. Ook dat maakt haar op lange termijn alleen maar fragieler.
Op het rekje in de badkamer staat modelleerpasta voor creative styling (3M), hydraterende crème (6M), verfrissende reinigingsmelk (12M) en lipgloss met smaakje (24M).
Met de modelleerpasta doet ze ongeveer anderhalve maand, de crème is na drie maanden op, de melk volstaat voor een half jaar en omdat de lipgloss alleen voor uitzonderlijke gelegenheden dient, blijft die makkelijk een jaar onder de spiegel liggen.
Maar dan nog. Met geen van de producten kan ze zo lang voort als de verpakking belooft. Verontwaardigd smeert ze ze op, zo zuinig mogelijk. Maar dan nog. Het is onmogelijk om er de voorgestelde termijn mee te overbruggen.
Tot ze inziet dat 3, 6, 12 of 24M de houdbaarheid aangeeft, en dat de potjes en tubes haar enkel willen helpen door te zeggen dat ze ze best binnen de 3, 6, 12 of 24 maanden na opening kan gebruiken.
Ze herkent het gevoel dat haar bekruipt. Het lijkt op wat ze voelt als blijkt dat ze iemand ten onrechte van iets verdacht heeft.
Endorfien moet vandaag naar Keurslagerij Abel, omdat ze er gratis haar lengte in chipolata krijgt. Bij aankoop van 50 €. Is veel worst voor haar alleen, maar ze kan hem invriezen.
Nooit heeft ze gewonnen met zo’n wedstrijd. Win uw lengte in boeken. Uw lengte in DVD’s. In pils (consumptie per decimeter).
Maar nu dus kans om straks met zo’n prijs thuis te komen. Wel eerst 50 € besteden. Gelukkig verkoopt die slager wijn.
Liever dan chipolata worst zou ze vandaag haar lengte willen winnen in mensenvlees. 167 cm om mee te nemen naar huis en onmiddellijk op te warmen.
Het mag ook iets meer of minder zijn.
Voor 50 € is in de stad makkelijk 167 cm mensenvlees te vinden, maar enkel als u het ter plaatse en op korte tijd consumeert. Slecht voor de spijsvertering.
Endorfien is geen snelle eter en doet het graag op eigen tafel.