De avonturen van Endorfien

Er is het goede en het kwade luie oog, beide in haar hoofd.

De specialiste bleef tijdens het onderzoek maar van nee schudden en van oei zeggen. Een kinderarts, want Endorfiens ogen vertonen twee kinderlijke gebreken: amblyopie en strabisme.

Hoe ze probeerde te focussen op het knalgroene stokje met hondenkop dat naar haar neus toe kwam. Hoe ze zei dat ze één leeuw achter de tralies zag. Dat hoort zo, dacht ze, maar in werkelijkheid lagen er twee naast de kooi.

Het luie oog draait naar buiten, het goede staat te hoog.
Om te compenseren, denkt Endorfien. Dat naar binnen kijken, die introspectie, dat naar de navel staren, dat zelfbewustzijn, haar ogen willen dit counteren en wenden zich af, turen weg, de blije wereld in.

Evenwel, wie in de loop der jaren het kijken is verleerd, ziet slechts een wazig en dubbel beeld.

De dag dat Endorfien tien werd, begon de verwijdering. Haar bed zou niet langer grenzen aan de slaapkamer van haar ouders. Haar hoofd wou weg van het geruzie, het geschreeuw en het gestommel dat elke nacht aan de andere kant van de muur te horen was. Liefst wou het meisje ver weg, naar een ander dorp, een ander huis of toch op zijn minst een andere verdieping, maar dat kon niet. Het huis telde twee slaapkamers en die lagen naast elkaar. Dus moest het bed verhuizen. Het hoofdeinde zou voortaan naar het oosten wijzen in plaats van naar het zuiden. Zo zou ze alvast twee meter verder liggen en niet langer aan de muur waarachter het geweld zich afspeelde.

Endorfien vroeg haar moeder om hulp. Die begreep niet waarom haar dochter de kamer wou herinrichten, maar zag het als een bijkomend verjaardagsgeschenk. De vrouw haalde matras en lattenbodem uit het bed alvorens ze het samen met het meisje verplaatste.

Later zou Endorfien zich verder verwijderen.  Eenmaal achttien verhuisde ze naar een provinciestad, ver weg van de kamer en het bed waarin ze nooit meer slapen wou. Haar moeder mocht niet helpen.

Deep blonde space

Als ze Haar de electrostimulatie box uit de kast ziet halen, vraagt ze geen genade.
Ook haar spraakvermogen heeft het nu begeven.

Wat rest is angst. 

Het is niet de eerste keer dat ze ingepakt voor Haar staat. Het is niet de eerste keer electroseks.
Nooit eerder de twee tezamen.

Ze is nat, van het zweten onder de folie en van het ijs.

De handleiding bij het apparaat vermeldt in een vetomrand kader:

FOR USE ON DRY SKIN ONLY!

mp3 snippet (5) – 128 kbps, 1,1 MB, 1:07: